Poradnia psychologiczna

Badanie psychologiczno-pedagogiczne pod kątem specyficznych trudności w uczeniu się

m.in. ryzyko dysleksji, dysleksja, dysgrafia, dysortografia, zaburzenia koncentracji uwagi oraz wystawienie opinii

Podstawą badania psychologicznego jest diagnoza intelektu oraz zdolności liczbowych i werbalnych, stanowiących dopełnienie diagnozy inteligencji. Następnie dziecko jest badane pod kątem rozwoju funkcji wzrokowo-przestrzennych i wzrokowo-ruchowych (percepcja wzrokowo-przestrzenna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, bezpośrednia pamięć wzrokowa, sprawność ruchowa dominującej ręki), funkcji słuchowo-językowych (słuch fonemowy, analiza i synteza, pamięć fonologiczna, dokonywanie złożonych operacji słuchowo-językowych) oraz integracji wzrokowo-słuchowej. Diagnoza obejmuje również badanie uwagi wzrokowej i słuchowej, tempo uczenia się wzrokowo-ruchowego, umiejętność planowania oraz zdolność uczenia się słuchowego.

Opinia psychologiczna uwzględnia dane zebrane podczas wywiadu z rodzicem, obserwację dokonaną przez psychologa i pedagoga podczas spotkań z dzieckiem, analizę wyników testów i prób klinicznych, mocne strony dziecka, stanowisko Poradni oraz zalecenia i wnioski do dalszej pracy z dzieckiem.

Poradnia psychologiczna

Badanie psychologiczne

m.in. diagnoza rozwoju intelektualnego, diagnoza rozwoju emocjonalnego, diagnoza pod kątem występowania zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi oraz wystawienie opinii

Diagnoza rozwoju emocjonalnego wymaga zebrania od rodziców lub opiekunów prawnych dokładnego wywiadu rozwojowego. Podczas badania psychologicznego ważne jest nawiązanie prawidłowego kontaktu z dzieckiem oraz zadbanie o wystarczająco bezpieczne i nieoceniające otoczenie. Młodsze dzieci (edukacja wczesnoszkolna) są zachęcane do rysowania, a część testowa jest wypełniana przez diagnostę. Starsi uczniowie samodzielnie wypełniają testy. Podczas diagnozy są badane sposoby dziecka na radzenie sobie ze stresem, jego znajomość i rozumienie norm społecznych oraz samoocena (mocne i słabe strony). Przy opracowywaniu opinii są również uwzględniane informacje zebrane podczas rozmowy z uczniem oraz wyniki zebrane przy pomocy testów projekcyjnych. W zależności od sygnalizowanych potrzeb, analiza może uwzględniać diagnozę intelektu dziecka oraz wyniki prób klinicznych, badających objawy z zakresu zaburzeń nastroju.

W diagnozie pod kątem występowania zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi istotnym jest zebranie od rodziców lub opiekunów prawnych dokładnego wywiadu rozwojowego, wzbogaconego o informacje z wypełnionych skal objawowych. Na badanie dziecka składa się diagnoza intelektu oraz zdolności werbalnych i liczbowych. Podczas spotkania z psychologiem, uczeń wypełnia skale samoopisowe. Diagnoza obejmuje również badanie uwagi wzrokowej i słuchowej, tempo uczenia się wzrokowo-ruchowego, umiejętność planowania, myślenie przyczynowo-skutkowe oraz zdolność uczenia się słuchowego.

Opinia uwzględnia dane zebrane podczas wywiadu z rodzicem, obserwację dokonaną przez psychologa podczas spotkań z dzieckiem, analizę wyników prób klinicznych oraz testów, mocne strony dziecka, stanowisko Poradni oraz zalecenia i wnioski do dalszej pracy z dzieckiem.

Diagnoza kompleksowa

czyli badanie pod kątem specyficznych trudności w uczeniu się wzbogacone o diagnozę rozwoju emocjonalnego i/lub diagnozę pod kątem występowania zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytami uwagi oraz wystawienie opinii

Diagnoza kompleksowa stanowi połączenie obu powyższych badań (stosowanych narzędzi, testów i prób klinicznych). Ze względu, iż analiza obejmuje szerszy obszar funkcjonowania dziecka, badanie jest rozłożone na większą liczbę spotkań – informacje zawarte w cenniku.
Opinia uwzględnia dane zebrane podczas wywiadu z rodzicem, obserwację dokonaną przez psychologa i pedagoga podczas spotkań z dzieckiem, analizę wyników testów i prób klinicznych, mocne strony dziecka, stanowisko Poradni oraz zalecenia i wnioski do dalszej pracy z dzieckiem.

W diagnozie pod kątem występowania zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi istotnym jest zebranie od rodziców lub opiekunów prawnych dokładnego wywiadu rozwojowego, wzbogaconego o informacje z wypełnionych skal objawowych. Na badanie dziecka składa się diagnoza intelektu oraz zdolności werbalnych i liczbowych. Podczas spotkania z psychologiem, uczeń wypełnia skale samoopisowe. Diagnoza obejmuje również badanie uwagi wzrokowej i słuchowej, tempo uczenia się wzrokowo-ruchowego, umiejętność planowania, myślenie przyczynowo-skutkowe oraz zdolność uczenia się słuchowego.

Diagnoza pod kątem określenia kierunków wspomagania rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym

konsultacja z rodzicami, badanie dziecka oraz wystawienie opinii

Badanie dziecka jest poprzedzone zebraniem od rodziców lub opiekunów prawnych wywiadu rozwojowego. Podczas spotkania z dzieckiem psycholog dba o stworzenie przyjaznej atmosfery, wspierającej nawiązanie prawidłowego kontaktu. Dziecko jest zachęcane do rysowania, swobodnej zabawy oraz inscenizowania scenek. Podczas tych aktywności diagnosta prowadzi rozmowę z dzieckiem, m.in. w oparciu o próby kliniczne badające rozwój funkcji emocjonalno-społecznych. Diagnoza jest również wzbogacona o analizę umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji oraz wnioskowania o nich w oparciu o sytuacje społeczne.

Opinia uwzględnia dane zebrane podczas wywiadu z rodzicem, obserwację dokonaną przez psychologa podczas spotkań z dzieckiem, analizę wyników prób klinicznych oraz testów, mocne strony dziecka, stanowisko Poradni oraz zalecenia i wnioski do dalszej pracy z dzieckiem.

Diagnoza więzi rodzinnych dzieci i młodzieży

konsultacja z rodzicami, badanie dziecka oraz wystawienie opinii

Podstawą diagnozy więzi rodzinnych jest zebranie pogłębionego wywiadu z rodzicami lub opiekunami prawnymi dziecka oraz zadbanie o przyjazną atmosferę w gabinecie podczas badania. Swobodna rozmowa psychologa z dzieckiem lub nastolatkiem stanowi bazę do nawiązania prawidłowego kontaktu słowno-emocjonalnego. Do diagnozy psychologicznej są używane (w zależności od wieku) zabawy i testy pozwalające ocenić spójność systemu rodzinnego – siłę i jakość więzi uczuciowych, hierarchię ważnych osób, granice rodziny, sposoby na radzenie sobie z konfliktami przez różnych członków rodziny oraz dostrzegane przez dziecko trudności w rodzinie. Informacje zebrane przy pomocy metod projekcyjnych i testowych pozwalają na poznanie dziecięcej oceny kompetencji opiekuńczo-wychowawczych rodziców. W badaniu jest również uwzględniona analiza rozwoju emocjonalnego dziecka.

Opinia uwzględnia dane zebrane podczas wywiadu z rodzicem, obserwację dokonaną przez psychologa i pedagoga podczas spotkań z dzieckiem, analizę wyników prób klinicznych oraz testów, mocne strony dziecka, stanowisko Poradni oraz zalecenia i wnioski do dalszej pracy z dzieckiem.

Obserwacja dziecka w przedszkolu lub w szkole przez psychologa

oraz wystawienie notatki obserwacyjnej

Obserwacja dziecka w środowisku przedszkolnym lub szkolnym musi być poprzedzona konsultacją rodziców lub opiekunów prawnych z psychologiem (opłata według cennika). Wywiad rozwojowy jest zbierany pod kątem sygnalizowanej trudności. Podczas obserwacji psycholog odnotowuje, a następnie analizuje wzorce zachowań dziecka – podejmowane aktywności, sposoby radzenia sobie z napotykanymi trudnościami, relacje w grupie oraz stosunek do osób dorosłych (wychowawców).

Notatka obserwacyjna zawiera analizę obserwowanego zachowania dziecka.

Poradnia psychologiczna

Konsultacja psychologiczna

Z jednorazowej konsultacji psychologicznej mogą skorzystać zarówno rodzice (opiekunowie prawni), jak i dzieci. Celem spotkania jest poszerzenie perspektywy odnośnie postrzegania sytuacji rodzinnej oraz znalezienie możliwego źródła doświadczanych trudności w zakresie relacji rodzic-dziecko. Psycholog wspiera rodzica w odnajdywaniu możliwych sposobów na zmianę dynamiki relacji w systemie rodzinnym, zachęcając go do sięgania po własne zasoby (pomysły, umiejętności, doświadczenie).
W kontakcie z dziećmi i młodzieżą, psycholog moderuje rozmowę w kierunku zastanowienia się nad powodem odczuwanego psychicznego dyskomfortu oraz możliwych sposobach poprawienia bieżącej sytuacji.

Terapia młodzieży i dorosłych

Podjęcie terapii jest poprzedzone 3 konsultacjami (opłata według cennika), których celem jest zdiagnozowanie doświadczanych trudności oraz podjęcie decyzji o rozpoczęciu cyklicznej współpracy z terapeutą.
Terapia jest formą leczenia prze kontakt i rozmowę z terapeutą. Celem terapii jest praca nad doświadczeniami, które były zbyt trudne lub niezrozumiałe dla pacjenta, aby mógł on samodzielnie je opracować i włączyć w całościowy pozytywny obraz samego siebie. Celem jest również budowanie satysfakcjonujących relacji z ważnymi osobami oraz rozwijanie w sobie umiejętności do konstruktywnego radzenia sobie i wytrzymywania codziennych frustracji.